نام‌های دیگر: Cost and Freight, هزینه و کرایه حمل
کرایه تا مقصد، تحویل همچنان در مبدأ
فروشنده باید حمل تا بندر مقصد نام‌برده را قرارداد کند و کالا را روی عرشه در مبدأ تحویل دهد. خریدار ریسک را از همان تحویل روی عرشه برمی‌دارد. ترخیص واردات طبق قاعده معمولاً کار خریدار می‌ماند. بندر مقصد را نام ببرید؛ «CFR مدیترانه» مکان نیست.
در CFR فروشنده تعهد بیمه ندارد
CFR راهی است که فروشنده کرایه اقیانوسی را در قیمت بگذارد بدون ریسک رسیدن و بدون تعهد، طبق خود قاعده، به خرید بیمه محموله. خریداری که پوشش می‌خواهد باید خودش ترتیب دهد یا پوشش نام‌برده را در قرارداد بنویسد. اگر فروشنده باید بیمه را بخرد، CIF بخواهید، یا یک بند بیمه اضافه.
در CFR چه کسی چه چیزی را می‌پردازد
فروشنده: تحویل روی عرشه در مبدأ، کرایه اصلی تا بندر مقصد نام‌برده، ترخیص صادرات طبق تخصیص معمول، و سند حملی که قرارداد می‌خواهد. خریدار: ریسک از روی عرشه، بیمه مگر اضافه شده باشد، ترخیص واردات، و هزینه‌های بعدی پس از تخلیه مگر قرارداد حمل و قرارداد فروش از قبل آن‌ها را تخصیص داده باشند.
CFR در برابر CIF
داستان کرایه یکی است، داستان بیمه فرق دارد. در CIF فروشنده باید بیمه حداقلی برای ریسک خریدار در طول حمل بگیرد، روی شرایطی که قاعده CIF در Incoterms 2020 می‌خواهد. در CFR آن تعهد نیست. رقم CFR ارزان‌تر می‌تواند پس از افزودن بیمه گران‌تر شود، یا همان چیزی باشد که خریدار ترجیح می‌دهد اگر از قبل پوشش باز داشته باشد.
CFR چه چیزی را حل نمی‌کند
باقی ماندن ریسک رسیدن با فروشنده. بیمه محموله خریداری‌شده توسط فروشنده. هزینه‌های تخلیه در مقصد مگر قرارداد حمل از قبل شامل آن‌ها باشد و طرف‌ها تخصیص داده باشند. شرایط پرداخت. مالکیت.
اشتباهات خاص CFR
تلقی CFR به‌عنوان «فروشنده تا بندر مقصد در ریسک است». استفاده از CFR برای کانتینر وقتی CPT با تحویل واقعی جور می‌شود. فراموش کردن هزینه‌های تخلیه و ترمینال که کرایه اقیانوسی ممکن است شامل آن‌ها نباشد.
TTC این اصطلاحات را در فرایند RFQ و معامله به کار می‌برد. هیچ‌چیز در این صفحه مجوز، گواهی‌نامه، تضمین ترخیص، یا جایگزین مدارک و بندهای یک قرارداد مشخص نیست.