نام‌های دیگر: Know your customer, احراز هویت مشتری, احراز هویت طرف معامله
KYC یعنی چه
KYC به این پرسش جواب می‌دهد: «این شخص حقوقی کیست؟» نام شرکت، حوزه ثبت، مدارک تأسیس، و در صورت الزام، زنجیره مالکیت تا اشخاص حقیقی را جمع می‌کند. غربال در برابر تحریم و سایر فهرست‌های اشخاص محدود، گام مرتبط است، نه همان جمع‌آوری هویت. آنچه بانک، بیمه‌گر یا مرجع نظارتی می‌پذیرد را همان نهاد و قوانین حاکم بر پرونده تعیین می‌کند، نه یک فرم KYC جهانی.
چرا طرف‌های معامله پیش از شرایط KYC می‌گیرند
پرونده کالای اساسی پول، کالا و اسناد را از مرز عبور می‌دهد. نام تجاری روی سربرگ کافی نیست اگر با شرکت ثبت‌شده جور نباشد. بانک‌ها، بیمه‌گران و طرف‌های جدی پیش از این‌که استعلام را واقعی بدانند پرونده می‌خواهند.
KYC از هر دو طرف هم محافظت می‌کند. خریدار تأمین‌کننده را غربال می‌کند؛ تأمین‌کننده خریدار را. RFQای که هیچ راستی‌آزمایی را نپذیرد معمولاً رد می‌شود.
چه چیزی را پوشش می‌دهد
یک پرونده متعارف KYC تجاری شامل این‌هاست:
- نام ثبت‌شده، حوزه قضایی و مدرک این‌که موجودیت هنوز برقرار است
- مدیران یا امضاکنندگان مجاز
- زنجیره مالکیت، از جمله مالکان ذی‌نفع نهایی در جایی که لازم باشد
- نشانی محل کسب و راه تماس با شرکت که فقط فرم وب نباشد
- رضایت به غربال
چه چیزی را پوشش نمی‌دهد
KYC ظرفیت تولید را ثابت نمی‌کند. جایگزین آزمون کارخانه یا COA نیست. به‌تنهایی کالای محدود یا تولیدکننده محدود را رفع محدودیت نمی‌کند. یعنی هر محموله بعدی همان شرکت به‌طور خودکار پذیرفتنی نیست.
چه زمانی لازم است
در فرایند TTC، KYC پیش از بحث شرایط بازرگانی و پیش از معرفی نام‌ها جمع می‌شود. جزئیات بانکی بعداً به‌صورت کتبی تأیید می‌شود، نه در تماس اول. طرف‌های دیگر، بانک‌ها و مقامات مقصد ممکن است KYC را در نقاط دیگری بگیرند؛ این صفحه ترتیب TTC را شرح می‌دهد، نه یک زمان‌بندی حقوقی جهانی.
اشتباهات رایج
تلقی وب‌سایت یا نام نمایشی واتساپ به‌عنوان هویت. ارسال کامل شماره حساب بانکی به صندوق ناشناس همراه با اولین RFQ. خلط KYC با گواهی کیفیت. فرض این‌که بازرگان دارای مجوز، کارخانه محدود را واجد شرایط می‌کند.
TTC این اصطلاحات را در فرایند RFQ و معامله به کار می‌برد. هیچ‌چیز در این صفحه مجوز، گواهی‌نامه، تضمین ترخیص، یا جایگزین مدارک و بندهای یک قرارداد مشخص نیست.