نام‌های دیگر: LC, LC at sight, اعتبار اسنادی دیداری, documentary credit
LC یعنی چه
بانک خریدار اعتباری به نفع فروشنده صادر می‌کند. فروشنده حمل می‌کند و اسنادی را که اعتبار فهرست کرده ارائه می‌دهد: اغلب فاکتور، لیست بسته‌بندی، سند حمل، گواهی مبدأ، مدارک کیفیت، و هر گواهی بازرسی نام‌برده. بانک اسناد را در برابر اعتبار بررسی می‌کند. بسیاری از اعتبارهای کالای اساسی UCP 600 را به‌عنوان قواعد حاکم نام می‌برند؛ آن فقط وقتی اعمال می‌شود که اعتبار واقعاً آن قواعد را نام ببرد. مجموعه‌قواعد دیگر هم هست.
LC دیداری
«دیداری» یعنی پرداخت وقتی اسناد منطبق ارائه شد سررسید می‌شود، نه ۳۰، ۶۰ یا ۹۰ روز پس از بارنامه یا پس از رؤیت. همچنان پرداخت اسنادی است. مغایرت می‌تواند آن را به تأخیر بیندازد یا مسدود کند حتی اگر بار سالم باشد.
چرا اسناد، نه بار، پرداخت را کلید می‌زند
فروشندگان LC را می‌پسندند چون اگر اسناد منطبق باشند بانک، نه فقط خریدار، متعهد است. خریداران می‌پسندند چون می‌توانند اسنادی را مشخص کنند که پیش از حرکت پول باید وجود داشته باشند. هزینه آن انعطاف‌ناپذیری است: نام‌ها، مقادیر، بنادر و تاریخ‌ها باید در حد رواداری اعتبار جور باشند.
چه چیزی را پوشش می‌دهد
سازوکار پرداخت در برابر اسناد. می‌تواند Incoterm خاصی، بازرس نام‌برده، یا بارنامه روی عرشه بخواهد. آن الزامات فقط وقتی کار می‌کنند که قرارداد بازرگانی واقعاً بتواند آن اسناد را تولید کند.
چه چیزی را پوشش نمی‌دهد
کیفیت کالای فیزیکی، مگر تا جایی که گواهی نام‌برده در فهرست اسناد باشد. مالکیت در هر نظام حقوقی. علاج مشکل تحریم. نیمرخ ریسک TT و حساب باز ابزارهای دیگری هستند، نه LCهای بدتر.
اشتباهات رایج
تنظیم LCای که فروشنده نتواند اجرا کند (خانواده غلط Incoterm، بازرسی ناممکن، نام‌های غلط املا). اصلاح پس از بارگیری. تلقی LC و Incoterms به‌عنوان یک چیز. درخواست پیش‌نویس کامل LC در RFQ پیش از KYC.
TTC این اصطلاحات را در فرایند RFQ و معامله به کار می‌برد. هیچ‌چیز در این صفحه مجوز، گواهی‌نامه، تضمین ترخیص، یا جایگزین مدارک و بندهای یک قرارداد مشخص نیست.